Sezim

Sevgili Sezim’in Doğum Hikayesi… Bir insanın hayatta hissedebileceği kuvveti etkili duygular vardır ve çoğunlukla adrenalin hormonu bu duyguları uçlara taşır. Benim kızımı doğurmam da kesinlikle böyle bir deneyimdi.

Uçta. Heyecanlı. Kupkuru dudaklarıma değen su damlaları, bedenimi sarıp sarmalayan gizemli bir enerji… ve dalgaların kıyıya kadar eşlik ettiği minik, boncuk gözlü bir denizkızı.  10 dakikada bir gelen dalgalar 6 dakikada bire düştüğünde hastanedeydik. O ana kadar 4 cm açılmak çok yormamıştı beni. Eşim her dalgada yanımdaydı. Elini tuttum. Öptüm. Sarıldım. Saçımla oynadı. Sakindik. Saat 6 da sevgili doulam gulsah bestav geldikten 4 saat kadar sonra açılma 9 cm’e ulaşmıştı. Bu süre içerisinde en etkileyici deneyim kesinlikle hypnobirthingdi.

Yükselen dalgaların içinde sanki pamuk tarlasındaymışım gibi hafif, huzurlu ve korkusuzdum. Doğum dalgaları yüksekti ama aşılamaz değildi. Yavaş ve derin solunumlarla 1 dakika kadar süren bu dalgalardan sıyrılmak için her seferinde kendimi dalgalara teslim ettim. İçime dönüp Gülşah’a dokunuyordum. Dokunmak ve dokunulmak çok iyi geliyordu. Duşa girdim, çömeldim, hep hareket halindeydim.

Sabah enerji için kahvaltı ettim, ballı ekmek, çay, meyve suyu… Artık doğum zamanı gelmişti. Suyumu açtık ve dalgalar sıklaştı. O andan itibaren her şeyi görüyor ve duyuyor olmama rağmen, etrafımda olanlara çok uzaktım. Güneş Hanım’la birlikte yerdeydik. Ben 4 ayak üstündeydim, o da belimi sıcak ıslak havluyla rahatlatıyordu. Son kez doğum masasına çıktım ve

27 Ekim 2016, saat 11.28’de sevgili doktorum @drgunesgunduz’ün serinkanlı ve duyarlı yardımları ile kızım bedenimden ayrıldı. Tam ayrılma anında başı içimden çıkarken hissettiğim duygu, İstanbul’da kuzey ışıklarını görmek gibiydi. İnanılmaz derecede muhteşem. Kordonuyla  plesantayla hala bana bağlıyken göğsümdeydi. Ağlıyordum.

O an bile öpmek sarılmak istedim ama yorulmuştum. Eşim artık yanımdaydı. Solumda pozitif sesiyle bebek hemşiresi Ayşe, sağımda yumuşak dokunuşuyla Gülşah, onun yanında  Op. Dr. Güneş Gündüz hanım ve sevgili ebemiz Emine. Herkes gülüyordu, herkes mutluydu. Kendimi çok şanslı ve minnettar hissediyordum. En kolay doğumlardan biri değildi muhtemelen ama doğumdu.

Doğaldı, bundan doğalı yoktu

27.10.2016

[sg_popup id=”1″ event=”click”][/sg_popup]